21 Μαρτίου – Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης!

Ήρθε η στιγμή να ανακοινώσουμε τους βραβευθέντες μαθητές που συμμετείχαν στον  1ο Διαγωνισμό Ποίησης των Φροντιστηρίων μας!

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν στον Διαγωνισμό αλλά και τους συγγραφείς – μέλη της κριτικής επιτροπής: Δημήτρη Στεφανάκη, Τζούλια Γκανάσου, Αφροδίτη Κατσαδούρη που αγκάλιασαν τον Διαγωνισμό μας και αξιολόγησαν τα ποιήματα των παιδιών!

Βραβεία Διαγωνισμού:

1ο Βραβείο : «Ηχηρή Σιωπή» της Δήμητρας Μπουγέλη, Γ’Λυκείου

Εδώ μακριά φαίνονται τα αστέρια,

Τα φώτα της πόλης δε τα κρύβουν

Η ηχηρή σιωπή φωτίζει τις σκονισμένες σκέψεις.

Αν κοιτάμε τον ίδιο ουρανό

Εσύ βλέπεις φώτα και ψηλές πολυκατοικίες.

Δεν ακούς τη σιωπή μου.

Ο αέρας παγώνει … ξύπνα τη λήθη της πόλης.

Θέλω να αγγίξω τον ουρανό.

Χάδια… απαλά προσεκτικά, όπως θα κρατούσες αγκαλιά ένα βρέφος .

Ο αέρας να περνούσε μέσα από τα φύλλα και να χάιδευε τα άνθη σού.

Τα σκυλιά να σωπούσαν να ακούσουν την φωνή σου.

Όλος ο κόσμος να σταματούσε για μία στιγμή.

Αν κοιτάμε τον ίδιο ουρανό, τα δικά σου άστρα είναι θαμπά και κρυμμένα.

Αν νιώθουμε τον ίδιο αέρα, εσένα σε προστατεύουν οι στενές πολυκατοικίες.

Αν σταθείς να ακούσεις το αλιχτό του σκύλου, θα παρασύρει την κραυγή του ένα απότομο κορνάρισμα στο φανάρι της γωνίας.

2ο Βραβείο : «Η κοινωνία των προβάτων» της Ισμήνης Τσαλίκη, Β’Λυκείου

Όλα καλά μη φοβάσαι, τα έχω όλα υπό έλεγχο.

Γλυκιά η ζωή, γέλα λίγο.

Πήγαινε μαζί με τους άλλους,

μην πας από άλλο μονοπάτι,

ακολούθα τους άλλους.

Το καλό σου θέλω…

Όλα καλά δες πόσο χορτάρι.

Συνέχισε, πήγαινε πιο γρήγορα,

ακολούθα τους άλλους, μην τους χάσεις.

Εκεί που πάνε έχει πολύ χορτάρι.

Εδώ καμένα είναι αλλά μη φοβάσαι, όλα καλά.

Όλα καλά η φωτιά θα σβήσει,

θα τη σβήσω εγώ, ξέρω από φωτιές.

Όλα καλά, μη σκέφτεσαι, δεν χρειάζεται,

θα σε προσέχω εγώ.

Θα μου δώσεις κι εμένα όμως κάτι για αντάλλαγμα.

Χρυσάφι και ασήμι θέλω,

αν δεν έχεις, δώσ’ μου κάτι δικό σου.

Την ελπίδα σου.

Προχώρα,

μην απομακρύνεσαι, φτάνουμε.

Θα σε αφήσω μόνο εδώ τώρα.

Ίσως είπα ψέματα,

εκεί χορτάρι δεν έχει.

Αίμα έχει και χαμένες ελπίδες και όνειρα.

Έχει εγκλωβίσει κάτω από σίδερά το μέλλον και σε φωνές και ουρλιαχτά τα δάκρυα.

Δεν μπορείς να φύγεις, άργησες.

Δεν ήταν από τύχη, ούτε από λάθος.

Είπα ψέματα και δεν μπορείς να κάνει τίποτα γι’ αυτό.

Αντίο.

Πάω να φέρω τους επόμενους….

3ο Βραβείο : «Χορδή» της Νεφέλης Σπηλιωτάκου, Α’Λυκείου

Υπάρχει ανάμεσα τους μια αόρατη χορδή που τους ενώνει.

Τόσο αόρατη αλλά και τόσο φανερή.

Τόσο αόρατη και τόσο φανερή που χάνεται σε ένα άγγιγμα που δεν ένιωσε ποτέ.

Τόσο αόρατη και τόσο φανερή που αγάπησε κάποιον που δεν την αγάπησε ποτέ.

 Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες! Παιδιά, να συνεχίσετε να μας εντυπωσιάζετε με τη σκέψη, την έμπνευση και τη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ σας!